بی رویا به قلم الهه محمدی
پارت دویست و سیزده :
میان خواب و بیداری احساس کرد صدای شهبد را می‌شنود. پشت سرش صدایی ضعیف به گوشش می‌خورد که قدرت تمیز دادنش را نداشت. پلک‌هایش کنار رفت و خوب دقت کرد. انگار با زهرا دعوایش شده بود. اما نه! زهرا نبود. روتختی را کنار زد و سمت سالن رفت. پرده‌ی پذیرایی را عقب کشید و توی حیاط چشم چرخاند. شهبد مقابل داود ایستاده بود و چهره‌اش کاملا ملتهب می‌زد. پنجره را باز کرد تا راحتر صدایشان را بشنود. سوزی سرد،
لطفا صبر کنید...
میم
1خوبه زهرا نجاتشون داد از دست هم وسرما 😁🙏🏼