بی رویا به قلم الهه محمدی
پارت دویست و ششم :
صدای همهمه توی گوشش سیلی می‌زد. آنچه بیشتر توی سرش هیاهو می‌کرد، طرز نگاه امیرطاها بود. همیشه مظلوم که می‌شد، دلش می‌خواست خودش را فدایش کند. بس که چشمانش بی‌حال می‌شد و لب‌هایش خشک! علت معصومیت آن روز امیرطاها، بهانه‌ای برای کوبش قلب او هم بود. آخر آن روز، دادگاه سرنوشت‌سازی بود. برای همه‌شان! هیچ حرفی که از امیرطاها نشنید، دست دراز کرد و دستش را گرفت. نگاه
لطفا صبر کنید...
میم
1گل بگیرن دادگاهی که تورو آدم حساب می کنه چه برسه به ولی دم و صاحب حق،جز وارد کردن این بچه به این دنیای کثیف چه غلط دیگه ای کردی😮😠😠