پارت صد و چهل و هفتم :

وصال با چشمانش دائم در حال ایماء و اشاره به مادرش بود. یاسمین پلک هایش را به معنای صبوری کردنش باز و بسته کرد. وحید متوجه اشارات وصال شد و پرسید: چته وصال؟ چرا چشم و ابرو میای؟
نگاهش را به یاسمین سوق داد: چیزی هست که ازش بی خبرم؟
یاسمین گلو صاف کرد: حالا ناهارتو بخور، می گم بهت.
قاشق و چنگال را کنار بشقابش گذاشت: بگو.
_ چه عجله ایه؟! می گم دیگه.
_ یاسمین!
می دانست لب وا کند

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۰ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۹۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️