رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت نود و هفتم :
نفس عمیقی کشیدم و گفتم:
_کسی غلط میکنه به شما بخنده اقا،و الی زندگیش رو ازش میگیرم!
ارباب از کلافگی قفسه ی سینه اش بالاپایین میشد و از این فرصت و سکوت ارباب استفاده کردم و لب زدم:
_ارباب اینجوری باعث میشه که خانم بزرگ و پوران هم دستشون به خانواده ی آفتاب نرسه،
سرم رو پایین انداختم و گفتم:
من حتم دارم بعد از اینکه آفتاب از اینجا بره،
بدجوری خانواده اش مورد اذیت و آزار Ù
لطفا صبر کنید...

Zarnaz
0عالی بود مرسی زهرا جون ❤️❤️