چنگار به قلم حنانه بامیری
پارت صد :
***
آفتاب نیمه‌سوز مانند زخمی تازه بر در و دیوار خیابان می‌تابید؛ هوای مردادماه سنگین بود؛ نه آن سنگینی دل‌نشین عصرهای بارانی؛ گرمایی که به پوست می‌نشست و بی‌هیچ رحم هر ذره از آب بدن را خشک می‌کرد. آن نقاب‌های ضخیم که روی صورت می‌نشست، گرما را دو چندان می‌کرد و تن را بیش از پیش می‌سوزاند.
کسری ایستاده بود میان شلوغی مختصر عابران؛ اما هیچ‌چیز آن خیابان و آن لحظه معمولی نبود.
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۹۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
حنانه بامیری | نویسنده رمان
بله متأسفانه
۲ سال پیشفاطی
0کسری عجیب تو باتلاق گیر کردی پس حالا که رفتی گوش تا گوش اتاق و بگرد..وجب به وجب حتی لابه لای دیوار..چون پلیس راز و نمیدونسته پس بعید نیست چیزی باشه..باید دستت پر باشه وگرنه میبازی
۲ سال پیشحنانه بامیری | نویسنده رمان
بله دقیقا
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...
آسمان
0ای بابا چ گیری کرده بین عشقش و عقلش 🤔🤨