پارت سی و دوم :



تمام روز را دور خودم چرخیده بودم بی هیچ امیدی. ناچار شب هنگام با همان تن خسته و پاهای تاول زده از راهپیمایی بدون سود، به کنار تخته سنگ خارای سیاه برگشتم.

تنها چند چکه از آب درون قمقمه باقی مانده بود.

زرکا با چشمانی سیاه و براق به صورتم نگاه می کرد. انگشت کوچک و نحیفش را میان انگشتانم گرفته و با مهربانی زمزمه کردم:

-مادر نمیذاره کسی بهت صدمه بزنه.

قر

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۹۸۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • اسرا

    0

    عالیه طیبه خانم

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️