فیل و فنجان به قلم رویا یزدانپور
پارت سی و هفتم :
کف دستم را به پیشانی ام کوبیدم.
ـ کلاً یادم رفته بود که هیچکس غذا نخورده.
ـ اشکال نداره. چون حدس میزدم این اتفاقات پیش بیاد، ظهر زنگ زدم و برا این ساعت سفارش دادم.
لبخندی بر لب همه نشست. مارال راست میگفت، این دختر فرشته بود. به کمک ملینا میز را چید و صدایمان زد. بوی جوجه کباب که به زیر دماغم رسید تازه معده ام شروع به فعالیت و آژیر کشیدن کرد. دستی روی شکمم کشیدم و نشستم که دیدم رویا
لطفا صبر کنید...
