نگاتیو به قلم حانیه باصری
پارت چهل و پنجم :
صدای بسته شدن درِ اتاق که اومد آروم لای پلکمو باز کردم و وقتی مطمئن شدم رفته نفس امو رها کردم.
روی تخت نشستم پتو رو روی سرم انداختم و به نقطه ای زل زدم.
انصاف نبود با وجود این همه سختی که هومن کشیده من هم براش قوز بالا قوز میشدم. باید هرچه سریعتر تکلیف این شرایط مسخره ای که پیش اومده رو روشن میکردم. به یک بحث جدی و اساسی با شایسته احتیاج داشتم.
یکی دو ساعت که گذشت صدای مانلی قطع ش
لطفا صبر کنید...

Zarnaz
0عالی بود مرسی حانیا جونم ❤️❤️گل کاشتی عزیزم ❤️❤️