اقیانوس سیاه به قلم ملیکا کاظمی
پارت پنجاه و سوم :
جملهی آدریان تنها یک کلمه است، اما انگار کوهی از التماس پشت آن خوابیده. آوین لبهای خشکشدهاش را روی هم میفشارد. نمیتواند نفس بکشد. دنیا برای لحظهای بیحرکت میشود. فقط صدای باد، فقط تپش قلب خودش، فقط نگاه آدریان که در او فرو رفته و نمیگذارد فرار کند؛ اما درست در همین لحظه، صدای ویکتور همه چیز را از هم میدرد:
- آوین، این دیوانگیه. نمیتونی با اون بری... ژنرال تو راهه... تو Ù
مطالعهی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۶۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
هانیه
0چه لحظه تلخی برای اوین وادریان
۲ سال پیشفاطمه زهرا
0وای به اوین میتونم حق بدم ولی...این فکرم داره مغزمو میخوره که اگه ژنرال واقعا خوب بود چی؟
۲ سال پیشآمنه
0سلام عالیه نویسنده جون نمیدونم چرا کامنت میفرستم چرا نمیرسن امیدوارم الان برسند فکر کنم نولان میخواست اونو از ژنرال بیشتر متنفر کنه ولی دلم برای آدریان سوخت
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

اکرم بانو
0اوین ک زیاد ادریان و نمیشناسه،چرا باید باهاش میرفت؟