پارت پنجاه و سوم :

جمله‌ی آدریان تنها یک کلمه است، اما انگار کوهی از التماس پشت آن خوابیده. آوین لب‌های خشک‌شده‌اش را روی هم می‌فشارد. نمی‌تواند نفس بکشد. دنیا برای لحظه‌ای بی‌حرکت می‌شود. فقط صدای باد، فقط تپش قلب خودش، فقط نگاه آدریان که در او فرو رفته و نمی‌گذارد فرار کند؛ اما درست در همین لحظه، صدای ویکتور همه چیز را از هم می‌درد:
- آوین، این دیوانگیه. نمی‌تونی با اون بری... ژنرال تو راهه... تو Ù

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۶۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • اکرم بانو

    0

    اوین ک زیاد ادریان و نمیشناسه،چرا باید باهاش میرفت؟

    ۲ سال پیش
  • هانیه

    0

    چه لحظه تلخی برای اوین وادریان

    ۲ سال پیش
  • فاطمه زهرا

    0

    وای به اوین میتونم حق بدم ولی...این فکرم داره مغزمو میخوره که اگه ژنرال واقعا خوب بود چی؟

    ۲ سال پیش
  • آمنه

    0

    سلام عالیه نویسنده جون نمیدونم چرا کامنت میفرستم چرا نمیرسن امیدوارم الان برسند فکر کنم نولان میخواست اونو از ژنرال بیشتر متنفر کنه ولی دلم برای آدریان سوخت

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️