اقیانوس سیاه به قلم ملیکا کاظمی
پارت پنجاه و یک :
نور خورشید، حقیقت را بیرحمانه آشکار میکند. عرشهی کشتی پوشیده از خون و جسد است. موجهای دریا، انگار که از فاجعهی رخداده بیخبرند، آرام و بیصدا به بدنهی کشتی میخورند. بوی دود و نمک در هوا آمیخته شده؛ اما چیزی که بیشتر از همه سنگینی میکند، سکوت است. پیتر، در حالی که هنوز باربارا را در آغوش گرفته، با دستان لرزان، سعی میکند خونریزی او را متوقف کند. صورتش از اشک خیس است. بارباØ
مطالعهی این پارت کمتر از ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۷۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
سهیل۲۸
2تا به خشکی رسید تموم کرد انگار از رسیدن به مکان دفنش خیالش راحت شده بود چه تراژدی غمگینی😔😔
۲ سال پیشاکرم بانو
0چه پارت غمگینی بود،همین جورش هم ازدریاو اقیانوس میترسیدم الان دیگه باخوندن این پارت ازش بدم اومد😔😔😔
۲ سال پیشفاطمه زهرا
0وای نههه منن باراباراا رو خیلی دوست دارم کاش نمیرههه😭😭
۲ سال پیشهانیه
1نزار بمیره نویسنده جون باربارا این منصفانه نیست که بمیره
۲ سال پیشآمنه
1لحظه وداع خیلی سخته آنکه می رود راحت می شود وانکه می ماند شکسته می شود ای کاش حداقل ازدوستان که با هم آمده بودند کسی نمی کرد آخه اونها انگار باهم عهد یک دل باهم باشند بستن ممنون رمان عالیه ولی نمیدونم چرا حتی در واقعیت تا بخواهیم خوش باشیم اتفاقی میشه که دیگه از خوش بودن می ترسیم
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

تمنا
0اه اعصابم خورد شد این تازه اولین قربانی بود قطعا این سفر پر خطر قربانی های دیگه ای هم داره