پارت شصت و هشتم :
خسته سرش را روی کوسن مبل گذاشت و با حرکت کوتاهی سیگار سوختهاش را درون جاسیگاری خاموش کرد. هنوز تصاویر دریا را در مقابل چشمش میدید؛ شمعهای مقابلش را با چشمانی بسته و خیالی پر از آرزو فوت کرد و دوباره لبخند بزرگی روی صورت نشاند.
آریا بیطاقت چشمش را بست و دستی به صورتش کشید. آهی سر داد و لب زد:
- کاش همهچیز خواب بود!
نگاهش را دوباره به فیلم و تصویر دریا دوخت و خطاب به دختری ک
لطفا صبر کنید...

Zahra
2یعنی خدایی یکجوری نوشتی نه میدونیم قاتل کیه نه میدونیم چجور این اتفاق افتاده نه اینکه واقعا قتلی هست یا نه ایول به این میگن رمان راز آلود و معمایی👌👌