فیل و فنجان به قلم رویا یزدانپور
پارت سی و پنجم :
مانعش شدم. لبه ی آستینش را گرفتم و به سمتی کشیدم و در را بستم. در لحظه ی آخر چشمان نگران مادر که به در اتاق خیره بود را دیدم. به در تکیه زدم. جلوی تیشرتم را چنگ زد و سمت خودش کشید اما ذره ای تکان نخوردم. به نفس نفس افتاده بود.
ـ برو کنار. از اولم نباید می اومدم اینجا.
صورتم را لحظه ای با دستانم پوشاندم و با صدایی خفه گفتم:
ـ رویا خانوم یه لحظه بشین. آروم که شدی با هم حرف میزنیم.
تن
لطفا صبر کنید...
