بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و سی :
بعد از این حرف از کنارش بلند شدم و به مقصد آشپزخونه اتاق رو ترک کردم.
در میونهٔ راه ایستادم و دوباره به اتاق برگشتم.
به چارچوب در تکیه دادم و گفتم: من از دستت ناراحت یا عصبانی نیستم، حالا هم فراموشش کن! وقتی برگشتم پیشت حدس میزدم اوضاع ممکنه سخت شه. تا تو استراحت کنی من شام درست میکنم.
بعد از این حرف به سمت آشپزخونه رفتم و بلاتکلیف ایستادم.
کاش چند تا غذا از الهه یاد میگرفتم!
مطالعهی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۰۲۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
هانیه
5الهی😂😂😂😂عاشق دعاکردنت شدم
۶ سال پیشچکاوک
5عالی بود
۶ سال پیشSahar
12خیلی دلم می خواد بدونم چی شده رابطه خوبشون به هم خورده بی صبرانه منتظر ادامه شم😍😍😍❤️❤️❤️
۶ سال پیشهستی
11معلومه رها برای ازدواج نقشه شیطانی داره😂💜
۶ سال پیشدخی آریایی
12به قول رضا مریدی عزیز دلوم خونه دلوم خونه کسی از غصه این دل نمی دونه 💔 از دست رها
۶ سال پیشAramesh
12خوبه اراد داره کم کم نرم میشه از شخصیت خشک و عبوس توی رمان زیاد خوشم نمیاد. مرسی از نویسنده عزیز 👍🏻👐🏻
۶ سال پیشآهوو
14بمیرم واسه اراد این رها با یه نمیرو این رو راهی بیمارستان نکنه خیلیه 😂😂معلوم نی چه خوابی براش دیده
۶ سال پیشYasi
14هعععی اخ اولین غذاشون 🥺 معلوم نیس اخر چی از اب در بیاد این نیمرو ولی ارادم خوب جوابش میده🤣
۶ سال پیش
لطفا صبر کنید...

روبی
12تو روح و قبر و جدو اباد کسی ک رابطشونو بهم زد پرندگان اسمان خرابکاری کنن به حق پنج تن🙌