بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و بیست و نهم :
از شیشه دودی به نمای آپارتمانمون نگاه کردم و لبخند روی لبم نشست.
دلم براش تنگ شده بود!
از ماشین پیاده شدم و به سمتش رفتم که کنار پلهها معلق ایستاده بود.
- دوستات خونه نیستن؟
- اوم... نمیدونم! دالیا که این موقع روز در حال ولگردیه، الی هم که روز ننشه پس خونه نیست.
بعد از این حرف ازش جلو زدم و پلهها رو دو تا یکی طی کردم.
زمزمهٔ تمسخرآمیزش رو از پشت سرم شنیدم.
- روز ننه؟
مطالعهی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۰۳۰ روز پیش تقدیم شما شده است.

فاطمه عبدالله زاده | نویسنده رمان
دوران مدرسه جهشی خونده
۶ ماه پیشYasi
11ن ن بنظرم گذشته ی حس قشنگ تری داره و اینکه میفهمیم ک چ اتفاقاتی افتاد
۶ سال پیشاهوو
8اره منم خیلی گذشته رو دوست دارم خیلی قشنگه تازه داریم به عشق رهاا و اراد می رسیم
۶ سال پیشآرام
5خیلی گیجه خدایی
۶ سال پیشرهایی
9کاش،دیگه همش،زمان حال باشه ن گذشته
۶ سال پیش
لطفا صبر کنید...

مانا
0پزشک متخصص جراحی عمومی میتونه ۲۴ سال سن داشته باشه؟ ۲۴ سال که تازه عمومی تموم شده...