دلی که کرده هوایت به قلم ر.اکبری
پارت سی و پنجم :
*****
بیژن مرتضوی ویلون می‌نواخت و صدای خوش موسیقی سکوت عصر پاییزی را می‌شکست و فروغ همراه با کشیده شدن آرشۀ ویولن، تن و بدنش را نرم و با مهارت حرکت می‌داد، پیچ و تابی که به بدنش می‌داد. حرکاتش چنان زیبا و ملایم و نرم بود که حتی نگاه پوران هم، ناخواسته روی کمر او جا مانده بود.
فروغ وقتی می‌رقصید از زمین و زمان رها می‌شد و درون رقص فرو می‌رفت. انگار روحی می‌شد که از غالب جسم ر
لطفا صبر کنید...
