تلالو هور به قلم نازنین هاشمی نسب
پارت صد و پنجم :
بی‌اختیار بندبند انگشتان دستم، از پارچه‌ی نازکِ پیراهنش جدا شدند. آن‌چه را که می‌شنیدم، باور نداشتم. آن‌چه را که می‌دیدم، حقیقت نمی‌دانستم. نگاهِ حیرانم میان مهروی گریان و پاشای خندان می‌چرخید.
- اون... اون یه آشغاله... داره چرت م... میگه.
این را مهرو گفت، از اعماق جان زار میزد و روی سرامیک‌های سرد و کرمی رنگ افتاده بود.
چرا سخنان دانیال، موبه‌مو و ذره‌به‌ذره میان سرم م
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۹ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۶۱۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
مهتاب
2مهرو طفلکی ... امیدوارم داوین کاری نکنه که بعدا نشه جبرانش کرد . ممنون نازنین جان ⚘
۲ سال پیشآمنه
0عالیه نویسنده مهربون بیا ومهربانی کن وبه مناسبت گرگیعان هدیه بده ما که اینجا برای این شب غوغا کردیم ولی از شما هدیه میخوایم
۲ سال پیشفاطمه ❤️
1چرا در مواقع حساس این دختر لال میشه من نمی فهمم😡 یعنی اگر جلو دستم بود کتکه رو خورده بود.به قول مامان بزرگا لال بمیری دختر😁😂 ممنون نویسنده جون مثل همیشه عالی 💜🌟💜🌟 کارت اصلا درست نبود آخه جا به این حساسی تمومش می کنی😅😂نه واقعا چرا با احساسات ما بازی می کنی💜
۲ سال پیشملودی
0آخه قلبم به خدا ب درد اومد🥲دواین برای صدمین بار قلبت دروغ نمیگه..کاش بفهمی🥲🙁
۲ سال پیشراز
0چ جای بدی تموم شد لطفا مهرو زیادی کشش دادی خسته کننده شده سکوتت اعتراف کن
۲ سال پیشGolsa
1قلبم براتون اخهههه🥲🥲
۲ سال پیشمهدیا
4مهرو هرچی میکشه از پنهون کاری میکشه. باید وقتی پاشا رو توی شرکت دید یه حرکتی میزد.
۲ سال پیشم.ر
2داوین میخواد چیکار کنه حرف بزن دیگه چرا لال شدی
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...
A-a
2اوه داوین خطرناک میشود مهرو بپا👌👏🌹