سبوی شکسته به قلم زینب اسماعیلی
پارت چهل و یک :
با همان بغض سری به نشانه تایید تکان دادم و از جا بلند شدم .تا به اتاق برسیم نصف جان شدم ،محمد آرام قدم بر می داشت تا من به او برسم ،وقتی ایمان را روی تخت دیدم ،دلم آرام گرفت ،زیر سرم آرام خوابیده بود و صحیح و سالم به نظر می رسید،همانطور تپل و بامزه .زیر لب خدا را شکر کردم.از تصور اتفاقاتی که می توانست بیافتد قالب تهی کردم و حالا می توانستم شکه و مبهوت نگاهش کنم ،خدا دوباره ایمان را به ما بØ
لطفا صبر کنید...
