پارت چهل و پنجم :

صدای بسته شدن در و قفل شدن آن، سکوت سنگینی را بر انبار حاکم می‌کند. آوین، نفس‌زنان و با درد، در کنار آدریان می‌نشیند. پشتش به آدریان است و چهره‌اش را نمی‌بیند. با صدایی آرام زمزمه می‌کند: «هنوز اونجایی اقیانوس؟!»
چند دقیقه‌ای هیچ صدایی نمی‌شنود. زمانی به خودش می‌آید که صدای گرفته و خشدار آدریان به جانش روحی تازه می‌دمد: «نمی‌دونستم دست بزنم داری فسقلی...»
آوین لبخندی محو بر

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۸۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • هانیه

    0

    وای خدا ادریان بچه ام چقدر زجر کشیده

    ۲ سال پیش
  • فاطمه زهرا

    0

    اخیی بمیرمم چهه پارتت قشنگیی بودد😭

    ۲ سال پیش
  • نفس

    0

    امیدوار ومننظر نجات و دلم برای ادریان می سوزه کاش اوین مرهمش بشه

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️