اقیانوس سیاه به قلم ملیکا کاظمی
پارت چهل و پنجم :
صدای بسته شدن در و قفل شدن آن، سکوت سنگینی را بر انبار حاکم میکند. آوین، نفسزنان و با درد، در کنار آدریان مینشیند. پشتش به آدریان است و چهرهاش را نمیبیند. با صدایی آرام زمزمه میکند: «هنوز اونجایی اقیانوس؟!»
چند دقیقهای هیچ صدایی نمیشنود. زمانی به خودش میآید که صدای گرفته و خشدار آدریان به جانش روحی تازه میدمد: «نمیدونستم دست بزنم داری فسقلی...»
آوین لبخندی محو بر
لطفا صبر کنید...

هانیه
0وای خدا ادریان بچه ام چقدر زجر کشیده