فیل و فنجان به قلم رویا یزدانپور
پارت سی و یک :
مژده گوشه ی لبانش را از خباثت بالا برد و میدانستم این یعنی فکر پلیدی در سر دارد. با ناز شروع به صحبت با محمد کرد.
ـ خوب هستین آقا محمد؟ مشتاق دیدار. اونوقتا بیشتر میومدین اینجا. سایه تون سنگین شده.
محمد با زرنگی جواب داد.
ـ دیگه مشکلات زندگیه که آدم وقت پیدا نمیکنه. پدر و مادر خوبن؟
مژده با نگاه بدی به رویا گفت:
ـ آره، ان ءشالله هرچه زودتر این مشکل از سرتون وا شه.
و با تÚ
لطفا صبر کنید...
