ساریژ به قلم اکرم رشیدی (آناهیل)
پارت نود و ششم :
نگاهش میکند و هردو در سیاهی تیلههای هم گم میشوند و از این سردرگمی لذت میبرند.
_ بودن تو کنار این مصیبت بزرگ برای من شبیه معجزه بود، روزایی که گذشت فراموش نشدنیه و حضور پرمهر تو وسط این روزای سخت...
با لبخند تلخی نگاه میگیرد و مکث میکند. به این فکر میکند که حالا باید بااین احساسی که بوجود آمده چه کند، او که نمیتواند همیشه در کنارش بماند یا او را در کنار خود نگه دارد
لطفا صبر کنید...

م
1چی فکر کردی،الان بیکار افتادن اینجا خیلی وقت بیشتری دارن برای کنجکاوی 😁