پارت نود و سوم :


به چادر عموفریدون که می‌رسند، روجا می‌رود و سبد را از دستش می‌گیرد.
_ ممنون، زحمت کشیدی...
دیلان دستش را سایبان چشم‌هایش کرده و به دوردست نگاه می‌کند. از ان‌جا نگاه می‌گیرد و سبد را به دستش می‌دهد.
_ پس قرارمون یادت باشه، فردا ظهر همینجا باش!
روجا خیره در نگاهش لبخند می‌زند.
_ چشم فرمانده! تو هم یادت نره منو جا بذاری، فردا ظهر همینجا...
دیلان با نگاهی به فریدون

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۱۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • م

    1

    ولی دیلان نسبت به سنش،رفتارش خیلی پخته تر و مردانه و مسئولیت پذیره

    ۱۰ ماه پیش
  • اسرا

    1

    چقدرسخته مصیبتهاچقدربدبغضها🙏

    ۱۱ ماه پیش
  • اکرم رشیدی (آناهیل) | نویسنده رمان

    👍😢

    ۱۱ ماه پیش
  • اکرم بانو

    1

    چه خوب سختی های مصیبت دیده هارو به تصویر کشیدین... خدانیاره... خیلی سخته😭😭😭

    ۱ سال پیش
  • اکرم رشیدی (آناهیل) | نویسنده رمان

    لطف داری اکرم جان، اهوم🥲🥲

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️