نگاتیو به قلم حانیه باصری
پارت سی و هفتم :
وحشت زده به اطراف نگاه کردم. آب دهنم رو با صدا قورت دادم و شماره شایسته رو گرفتم.
بوق اول، بوق دوم، بوق سوم منتظر موندم اما جوابی نداد. نمیدونم چش شده شده بود این روزا.
فقط از طریق پیام باهام حرف میزد و اونم دیر به دیر جواب میداد.
به سقف خونه نگاه کردم. تصَور جسم حلقه آویز شده ام از سقف رعشه به جونم انداخت.
صدای در خونه اومد. از جا پریدم و دستامو مشت کردم
کسی نبود.
شØ
لطفا صبر کنید...

Zarnaz
0چقدر ملک یخیمون سختی کشیده 🥺🥺