پارت سی و ششم :
وانت بیرون از شهر ایستاد. کامیون کمی عقب‌تر ترمز کرده بود. راننده پیاده شد. برزنت را بالا زد و گفت: «آخرشه. پیاده شو. آقا حشمت می‌برتت شیراز. بپر پایین بچه جون.»
پرستو به کامیونی که راننده با دست نشانش داده بود، نگاه کرد. دلش گواهی بد می‌داد ولی چه می‌توانست بکند. تا شیراز رفتن با پای پیاده و دست خالی ممکن نبود. به خانه برگشتن هم دیوانگی محض بود. دست و پا بسته برش می‌گرداندند به آسایشگ
لطفا صبر کنید...
ماری
0ما هم از حشمت خیلی ترسیدیم