دلی که کرده هوایت به قلم ر.اکبری
پارت بیست و نهم :
بهنوش لبخند تلخی زد:
ــ نه، اون از ترس قطع شدن پول کاری بهم نداره، بندۀ پوله، پول بهش برسه کاری به هیچی نداره، برزو مثل دیونه‌ها بهم حمله کرد.
فروغ نایلون را پایین گرفت. خیره شد به کبودی روی صورتش و لب زد:
ــ اوه، تا بخیه و پارگی چیزی راه نداشته.
بهنوش تکیه داد:
ــ فکر کنم انگشتر دستش بود و حس کردم چیزی صورتم و خراش داد.
فروغ نایلون را روی میز پرت کرد:
ــ این برزو رو
لطفا صبر کنید...
