حافظه ی روشن آب به قلم رویا ملکی نسب
پارت صد و سی و نهم :
_ اوکی. فعلا از راه دور. همینم غنیمته.
_ اون خانم که پیش مامان ایستاده، زن عمو حمیده... زن عمو شیما. همونی که لباس سورمه ای و لمه دوزی تنشه. اون دختر جوون کنار دستشم، دخترشه... هانیه. دو سال ازم بزرگتره. اون وروجک که
جلوش ورجه وورجه می کنه نوۀ عمو حمیده. منو باش! عکس همه رو دیدی که!
_ اون عکس مال خیلی سال پیشه. همه تون تغییر کردین.
لرزش و صدای موبایل توجه وصال را جلب کرد. با عذر خواهÛ

لطفا صبر کنید...

م.ر
0دامیار یه حال به زن هستش جمشید چی تو این دیده باهاش جوره