پرستو همۀ قسمت پایین توری را با قاشق پاره کرده بود و حالا داشت سمت راست را می‌درید. دستش را هم بریده بود. لباس سفیدش پر از لکه‌های ریز و درشت خون شده بود که زیر نور کم‌جان چراغ‌های بلند حیاط آسایشگاه روانی قهوه‌ای دیده می‌شدند. سکوت حیاط را انباشته بود. در راهرو هم سکوت و تاریکی پهن بود. همه خوابیده بودند. تنها صدایی که هنوز بلند بود و شدید، صدایی بود که در سرش می‌شنید و برخلاف همۀ عمرش
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۶۲۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
برای عضویت 80 هزار سکه نیازه.
در حال بارگزاری اطلاعات حساب شما هستیم
لطفا صبر کنید...
نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً میتوانید بنویسید:
در حال بررسی وضعیت حساب...
لطفا صبر کنید...
نازنین
0یکی از علت های خوتدم جدا از داستان و قلم فوق العاده تون صداتونه خیلی عالیه و دیالوگ هر کاراکتر عوض میشه لحنتون واقعا عالیع✨️🤩