پارت چهل :

چشمانم را که باز کردم روی تخت بیمارستان بودم .از احساس ضعف و ناتوانی بیزار بودم ،دلم می خواست از جا بلند شوم و کاری بکنم ،خودم را بابت تمام این اتفاقات مقصر می دانستم .به زحمت از جایم بلند شدم و نشستم .نفس عمیقی کشیدم ،ذهن آشفته ام را با این استدلال که فعلا ایمان را پیدا کرده ایم و باید شاکر باشم ،آرام کردم ،به هر زحمتی بود سرم روی دستم را در آوردم و از اتاق بیرون رفتم .محمد توی راهرو روی صنØ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۲ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۰۰۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️