ماه در مه به قلم محبوبه لطیفی
پارت دویست و نود و سوم :
پدر محمد سید را بغل می‌کند. بغض سید هم سر باز می‌کند.
- سید جان. من بهت ایمان دارم.
مادر ماهی اشک چشم‌هایش را پاک می‌کند.
- به خدا من می‌فهمم که چقدر شما زحمت کشیدین. اما بچه من ...
سید میان حرف مادر ماهی می‌پرد و با بغض مردانه‌اش می‌گوید:
- فکر می‌کنین من از دخترم خبر ندارم؟ نمی‌دونم که تو دل دخترم چه خبره؟ چه بلاهایی رو از سر گذرونه؟ به خدا من
لطفا صبر کنید...
