پارت دویست و هشتاد و پنجم :


روسری را روی سرم مرتب می‌کنم. با این کت و دامنی که پوشیدم زیاد احساس راحتی ندارم اما حریف مادر نشدم که آن را نپوشم. مشغول گرم کردن کاچی می‌شوم که صدای ناراحت احمد آقا از پشت سرم شنیده می‌شود.

- ماهی خانم؟ چرا منیر گریه می‌کرد؟ چیزی شده؟

به حالت سوالی احمد آقا را نگاه می‌کنم اما احمد آقا چشم می‌دزدد و با تردید می‌گوید:

- به خدا اتفاقی شنیدم. اومدم در اتاق که ش

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۱۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • طنین

    0

    من دلم کاچی خواست

    ۲ سال پیش
  • محبوبه لطیفی | نویسنده رمان

    ای جان

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️