ماه در مه به قلم محبوبه لطیفی
پارت دویست و هشتاد و دوم :
محمد
چشمان اشکی و پر از گلایه ماهی قلبم را به درد می‌آورد. سعی می‌کنم فضای بینمان را کمی از حالت دعوا به سمت حالت آرام‌تر پیش ببرم. دلتنگی جای خود اما الان تنها چیزی که قلبم را به درد آورده است، دیدن ماهی در این وضعیت است. انگار که هزار سال بین ما فاصله افتاده و ماهی و من آنقدر از هم دور افتاده شدیم که می‌ترسم در موردش فکر کنم.
دستان سردش را مجدد در دست می‌گیرم و آنها
لطفا صبر کنید...
فاطمه
2امیدوارم دیگه ماهی کوتاه بیاد محمد گناه داره🥲