ماه در مه به قلم محبوبه لطیفی
پارت دویست و هفتاد و یک :
کسی در ذهنم با صدای بلند فریاد میزند که این فرصت آخر است. اگر قرار است که از دنیا بروم باید تا آخرین نفس از حیثیت خودم دفاع کنم. به سمت میز خم میشوم و دو دستم را روی لبه میز قرار میدهم.
- مثل همیشه من با شما مخالفم. چه اون موقع که فکر میکردم آدم محترمی هستین. چه الان که برام واضح و مشخصه که اونی که یه عمر به کشورش و مردم خیانت کرده شمایی.من اگه ازدواج کردم یا هر روابطی Ø

لطفا صبر کنید...

فاطمه
0آفرین ماهی حرف دلت رو بزن کوتاه نیا قوی باش محمد کجایی داداش بیا ملهی رو نجات بده..