ماه در مه به قلم محبوبه لطیفی
پارت دویست و شصت و پنجم :
مرز بین کابوس و بیداری را گم میکنم. نمیتوانم پلکهایم را باز کنم و به این همه ترس خاتمه دهم. اگر در اردوگاه باشم که این دفعه باید فاتحه خودم را بخوانم.
- خوشگل خانم. بیدار شو. داری خواب میبینی عزیز دلم.
دست گرمی روی دستم مینشیند و همزمان با نوازش آرام، شروع به تکان دادن دستم میکند. صدای محمد واضح شنیده میشود. دهانم تلخ میشود و دست چپم که در دست محمد قرار دارد
مطالعهی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۶۲۷ روز پیش تقدیم شما شده است.

لطفا صبر کنید...

شکوفه
4اگه دیگه واسه ات شعر گفتم لطیفی ،شعر بی شعر الان وقت تموم شدن بود آخههههه لطیفی پارت هدیه کوووووووو پیرم کردی لطیفی