پارت دویست و شصت و پنجم :


مرز بین کابوس و بیداری را گم می‌کنم. نمی‌توانم پلک‌هایم را باز کنم و به این همه ترس خاتمه دهم. اگر در اردوگاه باشم که این دفعه باید فاتحه خودم را بخوانم.

- خوشگل خانم. بیدار شو. داری خواب می‌بینی عزیز دلم.

دست گرمی روی دستم می‌نشیند و همزمان با نوازش آرام، شروع به تکان دادن دستم می‌کند. صدای محمد واضح شنیده می‌شود. دهانم تلخ می‌شود و دست چپم که در دست محمد قرار دارد

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۲۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • شکوفه

    4

    اگه دیگه واسه ات شعر گفتم لطیفی ،شعر بی شعر الان وقت تموم شدن بود آخههههه لطیفی پارت هدیه کوووووووو پیرم کردی لطیفی

    ۲ سال پیش
  • محبوبه لطیفی | نویسنده رمان

    برسم‌حتما

    ۲ سال پیش
  • حنانه

    4

    چه گوگولی😂

    ۲ سال پیش
  • محبوبه لطیفی | نویسنده رمان

    عزیزم

    ۲ سال پیش
  • زهرا

    7

    بابا لطیفی جون این پارتای کوتاه ک اصلا ادم رو جذب نمیکنه فقط پارت هدیه لازمه

    ۲ سال پیش
  • محبوبه لطیفی | نویسنده رمان

    حتما

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️