بی رویا به قلم الهه محمدی
پارت دویست و یک :
زهرا با جیغ و داد، شیدانه را توی اتاق انداخت و در را به رویش بست. کلید را در قفل چرخاند و برداشت. سمت شهبد چرخید. با دو دست تخت سینهی او زد و سمت در هُلش داد:
-برو!
با حرص خروشید:
-کجا برم؟
-برو سرکارت. مگه تو زندگی نداری؟
از کناز زهرا سمت اتاق کله کرد:
-واسه چی چپوندیش تو اتاق؟ کارش دارم.
شهیاد با سر و صدای آنها از خواب بیدار شد و گریهکنان بیرون
لطفا صبر کنید...

میم
0با یه سرماخوردگی همه فهمیدن تمارضه بعد اینهمه وقت طاهای باهوش نفهمه 😮😮😮🙏🏼