بی رویا به قلم الهه محمدی
پارت صد و نود و ششم :
یک‌دفعه صدای کلفتی پشت سرش بلند خواند:
"هفت آسمان را بر درم
تا از هفت دریا بگذرم
ای شعله‌ی تابان من
هم رهزنی هم رهبری
هم این سری هم آن سری
ای نور بی‌پایان من..."
صدای شهبد باعث شد اشک‌هایش را پنهان کند. با یک دست کلاویه‌ها را رها نکرد تا ریتم نیفتد. با دست دیگر، اشکش را زدود. به پشت سرش نگاهی انداخت و شهیاد را توی دستان شهبد دید. با دیدن کودک چشمانش را دُ
لطفا صبر کنید...
میم
0و باز هم یه شغل جدید از شیدانه خانم 💛