چنگار به قلم حنانه بامیری
پارت هفتاد و چهارم :
آژیر آمبولانس در نیمۀ روزی که سمت سیاهی شب میتاخت، زوزه میکشید و نت شومی بر پردۀ ساکت بیمارستان میانداخت.
دیگر لازم نبود برای دیدنش از راهرویی عبور کند که بوی الکل مشامش را میآزارد و مورفین بینیاش قلقلک میداد. دیگر لازم نبود روبهروی بخش مراقبتهای ویژه بایستد و شاهد مرگش باشد. ساعت ملاقات تمام شده بود؛ او اما برایش اهمیتی نداشت.
پرستار با دیدن سلام زیر لبی ثابت و نگØ
مطالعهی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۶۳۶ روز پیش تقدیم شما شده است.

حنانه بامیری | نویسنده رمان
بله
۲ سال پیشA-a
0پس رازی بوده که برادر مهیار هم میدونسته وبه قتل رسیده.ممنون عالی وجالب👏👏👏🌸
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
بله راز مشترک بوده ممنون از شما
۲ سال پیشفاطی
0و چه دردناکه بعضی وقتا حقیقتی که تلخه مثل زهرمار...امیدوارم داستان که رفت جای دیگه دست مهیار هم کوتاه بشه...والا
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
🥲❤️
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

اکرم بانو
0آهیل محبی؟منظورتون ماهانه؟