دلی که کرده هوایت به قلم ر.اکبری
پارت بیست و دوم :
لاله چندثانیه مات نگاهش کرد و بعد خندید:
ــ منم تو رو دوست دارم دیونه، ما از بچگی با هم بزرگ شدیم. اوه چندساله...یادته...که با هم قد کشیدیم مثل این درختا که کنار هم بزرگ شدن و رسیدن به سینه آسمون.
جاوید محکم و بلند لب زد:
ــ اون‌جوری نه لاله، دوست داشتن من دیگه مثل گذشته نیست.
چندثانیه زمان برد تا لاله جملات جاوید را آنالیز کند و بعد ناگهان بلند و از ته دل خندید، جاوید متحیر و ن
لطفا صبر کنید...
