فیل و فنجان به قلم رویا یزدانپور
پارت چهارده :
و گونه ام را بوسید و بعد از تکان دادن دستی به سمت رویا که گوشه ای سر به زیر ایستاده بود، رفت. با حرص نشسته و در ماشین را بستم و اینبار ملینا بود که با شوق و ذوق فراوانش مرا سرحال آورد.
ـ وای دایی جونم دلم یه ذره شد برات نمی دونی هر دفه می دیدمت چقد ذوق می کردم اما حیف نمی تونستم به هیچکی بگم دایی ِ منی.
و خنده ی بلندی سر داد. سری از روی تأسف تکان دادم که با پشت دست توی شکمم زد و گفت:
ـ
لطفا صبر کنید...
