پارت پنجاه و دوم :
با بسته شدن در، نهال با حالی متلاطم و حسی که تا به حال تجربه نکرده‌بود، به اتاقش پناه برد. تپش قلبش که آرام گرفت، دفتر یادداشتش را برداشت و روی زمین نشست. به کلمات توی دفتر نگاه کرد؛ به تکه خاطرات و جملات شکسته‌اش چشم دوخت... احساسش را حین نوشتن این کلمه‌ها به یاد نمی‌آورد؛ اما شک نداشت که در اکثر اوقاتی که دست به قلم برده‌بود رو به جنون بود.
صفحه‌ای را باز کرد و بلافاصله نام حامی را
لطفا صبر کنید...
Zahra
1جان خودت نهال هر کاری میخوای انجام بدی زودتر جون به لب شدیم