داتورا به قلم ساناز لرکی
پارت بیست و چهارم :
واقعی بود. با بهت مچهایش را کمی تکان داد و درد کمی که در آن حاصل آمد نهیب زد که جنون و خیال نیست. فوراً نشست. نور آبی رنگی از پنجره داخل میآمد و از کف براق منعکس میشد. شماتهی ساعت کشدار، عقب و جلو میشد. پشت سرش درد میکرد. افکارش کش میآمد و حال که دستانش آزاد بود باز هم احساس بسته بودن میکرد. گویی بندهایی نامرئی هنوز اتصالش را به آن تخت ترسناک حفظ میکرد. گویی به تخت نوعی تعلق
مطالعهی این پارت حدودا ۱۱ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۶۳۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
هلیا
0پس از قبل دیدن همو
۷ ماه پیشاکرم بانو
0چقده قشنگ بود😍😍😍
۱۰ ماه پیشنازنین
0چقد خط به خط این رمان جذابه واقعا عاشق اتمسفرش شدم
۱ سال پیشفاطمه زهرا
0من دیگه نمیکشم بگم چقدر هر پارت قشنگه،ولی نمیشه نگم چون خیلی قشنگه😭
۲ سال پیشفاطمه زهرا
1گرفتمم پس قضیه این بوده...ولی بازم طرف ارسلانم..جونن بهه جونمم کنینن میگم ارسلان😔🫂
۲ سال پیشمیرخلف
0پس تز فبل خواستگار بوده حدس میزدم قبلا می شناختتش 😳😬ممنون ساناز جون داره جالبتر میشه داستان 😍
۲ سال پیشسما
0مرسی بابت پارت هدیه زیبا 🥹💙چسبید به روحمون
۲ سال پیشزینب
1بلخره فهمیدیم آراز رو از کجا میشناسه آخیش
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

م..
1کاش هممون میفهمیدیم پناه بردن به توهم و خواب کافیه و باید بایستیم و بجنگیم حتی اگه غیرممکن به نظر بیاد