پارت پنجاه :
پس از این که در سایه‌ی سکوت عماد و نگاه‌های پر شوق مادر شامشان را خوردند، عماد در اتاق کودکی‌هایش تنها شد. نگاه کردن به گوشه‌ی اتاق و یادگاری‌های کوچک دریا که روزی لبخند بر لبانش می‌کاشت، برایش ناشدنی بود. دور کردن غبار کهنه‌ی خاطرات و چشم بستن به امید خوابی آرام غیر ممکن بود... او تسلیم در برابر بهمنی از خاطرات، پژمرده و غمین کنار پنجره نشسته‌بود و سیگار می‌کشید.
قاب پنجره را که
لطفا صبر کنید...
م
1لعنتی اینم از نهال بدتره،می خواد خودش تنها حقیقت رو کشف کنه،البته نهالم چون بخشی از ماجراست از اونم استفاده کرده 🙏🏻