پارت چهل و هفتم :
***
سرما گوشه به گوشه‌ی روستا را پر کرده و گردی از پاییز را بی‌ملایمت بر تن درختان نشانده‌بود. پریچهر در حالی که یک دستش نان بربری داغ بود و دست دیگرش پلاستیک میوه و سبزی، آشفته و بغض‌آلود سوی خانه قدم می‌زد. از حرف‌های همسایه‌ها و پچ- پچ به ظاهر آرامِشان تیزیِ بغضی به گلویش نشسته‌بود که هیچ‌جوره راحتش نمی‌گذاشت. تظاهر به بی‌تفاوتی تنها راه دفاعش بود، ولی کنار آمدن با آتش در قلب
لطفا صبر کنید...
Zahra
2آهاااا گفت (پسر پخمه) پس ی چیزیش بود پسره،،،چه فامیل در اومد با اینا