قرار ما پشت شالیزار به قلم فرناز نخعی
پارت چهارصد و ششم :
چشم که باز کردم علی بیدار بود و صورتش در ده سانتی‌متری‌ام. نگاه آرام و مهربانش بهترین شروع برای صبح اولین روز زندگی مشترکم بود. لبخند زد و پرسید:
- خوب خوابیدی؟
- عالی. هیچی نفهمیدم تا الان.
- ولی من هزار بار بیدار شدم نگات کردم، باز هم خیالم راحت نشد که خوبی.
- خوبم علی، چرا نباشم؟
لب‌هایش را یک آن روی هم فشار داد.
- دیشب وقتی تشک رو دیدم از خودم بدم اومد. قرار بود ت
لطفا صبر کنید...
فاطمه
3علی عزیزممم... واقعا این مردْ با چنین اخلاق و رفتاری محترمِ هر دوشون لایق آرامش و این عشق هستن نویسنده جان واقعا ازت ممنونم که این لحظه های قشنگ رو برامون ثبت کردی 🌺🫰