پارت چهارصد و سوم :

جواب نداد و دستم را آهسته کشید. همراهش راه افتادم که داشت مرا به طرف حیاط می‌برد.
- کجا می‌بری منو؟
- می‌فهمی.
لبخند روی لبم آمد و با هیجان منتظر ماندم. مطمئن بودم برایم یک غافلگیری دیگر دارد. به حیاط که رسیدیم زلیخا که با خواهرش آنجا روی میز و صندلی‌های حیاط نشسته بودند پرسید:
- جایی می‌رید پسرم؟
- زود برمی‌گردیم.
نگاه او هنوز پرسشگر بود اما علی باز دستم را به سÙ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۷۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • ساناز

    1

    🤍💛🩶💚🧡🤎🩵❤️💜

    ۲ سال پیش
  • م

    2

    خیلی باید احساس قشنگی باشه که یکی اینقدر بهت توجه داشته باشه بدونه چی دوست داری برات انجام بده هم ازاینکه به خواستت میرسی هم ازاینکه برای کسی مهمی شاد میشی

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️