فراسوی حرمان به قلم روژان کاردان و مهسا خدایی
پارت سوم :
سبحان قطع کرد و بلافاصله برام لوکیشن فرستاد. لوکیشن رو باز کردم و بعداز دیدن مسیر فورا دور زدم. یک ساعتونیم فاصله داشتم تا اونجا. حین حرکت زنگ زدم به آوا.
مثل همیشه دومین بوق نخورده بود که صدای شادش از پشت خط اومد:
-سلام قلب خواهر، خوبی؟
خیابون رو چک کردم و پیچیدم توی خیابون اصلی و گفتم:
-سلام. باز تو رو گوشی خوابیده بودی آوا؟
ریز خندید و گفت:
-الآن جناب خان دایی نگران خواهرشونن یا خواهر زادهشون؟
دوباره با یادآوری اون فندق توی شکمش لبخند رو لبم نشست و گفتم:
-نگران جفتتون. آوا زنگ زدم بگم امشب سبحان دیر میاد. کار داریم.
صداش دیگه شاد نبود، اما بدون هیچ اعتراضی گفت:
-باشه. فقط مراقب همدیگه باشید.
اینکه انقدر خوب میتونست شرایط رو درک کنه باعث شد لبخند روی صورتم بشینه. گفتم:
-چشم. تو هم مراقب فندق ما باش.
چشمی گفت و بعداز خداحافظی کوتاهی گوشی رو قطع کردم.
روز تعطیل بود و خیابونآ خلوت. از بین ماشینای محدودی که سر راهم بود لایی میکشیدم و تخته گاز میرفتم تا زودتر به اونجا برسم. انگار میترسیدم که این سرنخ رو هم گم کنم! تو ذهنم هزاران سوال پیش اومده بود. چطوری باید به اون خونه نفوذ کنیم؟ اصلا نکنه این خونه یه تله باشه؟ چطوری بعد این همه سال یه ردی از این خونه پیدا کردیم؟ این خیلی چیز عجیبیه! اما بلأخره هرکسی یه جایی از کارش سوتی میده دیگه، نه؟ این طرف هم خیلی محافظه کار بوده که تا الآن تونسته بمونه و ردی به جا نذاره.
دستمو به سمت ضبط دراز کردم و روشنش کردم. صدای روزیه بمانی پخش شد.
همیشه آوا با نشستن تو این ماشین اعتراض میکرد و میگفت:
-آخه یعنی چی که مرد روزبه بمانی گوش بده؟ شکست عشقی خوردی مگه آهیر؟!
اما این غم صداش و دکلمهی آهنگاش بهم حس آرامش میداد. بلأخره بعداز کلی رانندگی رسیدم. ماشین سبحانو دیدم که پارک شده بود. ماشینو پشت ماشینش پارک کردم و پیاده شدم. به سمت ماشین سبحان رفتم و در عقب رو باز کردم و نشستم. سبحان و حسینی ترسیده برگشتن عقب.
حسینی سریع گفت:
-سلام رئیس.
سری تکون دادم براش و گفتم:
-خب چی گیرتون اومد؟
سبحان صاف نشست و گفت:
اول سلام. دوم تو این منطقه اول اون گلخونهی بزرگ بوده، بعد این ساختمون ساخته شده. و جالبیش اینجاست که صاحب گلخونه، باغبون اون ویلاست که هفتهای دوبار میره داخل ویلا
و ویلا هیچ ربطی به گلخونه نداره.
خیلی جدی بهش نگاه کردم و گفتم:
-اینا رو دقیقا چطوری فهمیدید؟
با ابروی بالا رفته منتظر جوابش بودم که گفت:
-خب مجبور شدیم خرید کنیم یه عالمه و کمکم حرف رو کشیدیم به سمتی که میخواستیم دیگه!
سبحان دستشو به شونه حسینی زد و گفت:
ما رو گذاشتید سر پست، خیالتون راحتِ راحت باشه.
سری به معنای باشه تکون دادم. در ماشینو باز کردم و داشتم پیاده میشدم گفتم:
-من اگر پت و مت رو گذاشته بودم خیالم راحتتر بود تا شما دوتا رو.
حسینی دستشو گذاشت رو دهنش تا خندهش رو بپوشنه. سبحانم با قیافهی وا رفته منو نگاه میکرد.
در ماشینو بستم و دستی به بلوز زیر کتم کشیدم تا بد نمونده باشه و رفتم سمت گلخونه.
این پارت به قلم روژان کاردان نگاشته شده است و مطالعهی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۶۵۹ روز پیش تقدیم شما شده است.

روژان کاردان | نویسنده رمان
واقعا🥲
۹ ماه پیششیرین بانو
0عالیه عزیزم
۱ سال پیشمحمد
0عالیه شگفت انگیز
۲ سال پیش.
0.
۲ سال پیشجانان
1عزیزم لطفا اگه میتونید پارت ها رو بیشتر کنید ممنون
۲ سال پیشجانان
0من که فعلا چیزی از رمان رو نخوندم فقط تا پارت سه خوندم ولی من از این جور رمان ها خیلی خوشم میاد در واقعه من خیلی اهل رمان هستم و تا حالا حدود ۲۰۰ یا ۳۰۰تا خوندم و این رمان از نظر من رمان خوبیه
۲ سال پیشسارا
0محشره
۲ سال پیشاکرم بانو
0جالبه
۲ سال پیشمهلا
0شروعش توفانی بود عالیهههها
۲ سال پیش
روژان کاردان | نویسنده رمان
❤️❤️
۲ سال پیشمبینا
0طبیعیه من از الان رو سبحان کراش زدم
۲ سال پیش
روژان کاردان | نویسنده رمان
🤌🏻😂
۲ سال پیش
روژان کاردان | نویسنده رمان
🤌🏻😂
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

الناز
0واااااییییی آهنگای روزبه بمانی خود خود شکنجه ان طفلک بددددددشکست عشقی خورده انگار خدا از این درد مهلک نصیب گرگ بیابون نکنه😣😢💔