پارت هشتاد و هفتم :

بعد از نیم‌ساعت ماندن کنار آرامگاه دانیال، با این‌که حوصله‌ی هیچ کاری را نداشتم اما به‌اجبار به‌سمت شرکت رهسپار شدم.
آن‌قدر ذهنم آشفته بود که نمی‌توانستم روی چیزی تمرکز کنم حتی در رانندگی!
این ترافیک‌های لعنتی هم آدم را از رانندگی پشیمان میکرد، اگر پیاده به‌سمت شرکت می‌رفتم بی‌شک زودتر می‌رسیدم.
آسمان دمدمی مزاج بالای سرم نیز، گاهاً آفتابی میشد و گاهی هم اَبری، هم

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۶۲ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • Aa

    0

    👏👏👌🪻

    ۲ سال پیش
  • مهتاب

    7

    داوین هم آدم باحالیه ها ... 😁 عشقش هم خیلی قشنگه ... 😍 تو هم خیلی قشنگی نازنین جان 😉 💛

    ۲ سال پیش
  • نشمین

    1

    عالی خسته نباشی عزیزم

    ۲ سال پیش
  • ر

    2

    وااااااااای چرا تموم شد من منتظر پاشا بودم

    ۲ سال پیش
  • نازنین هاشمی نسب | نویسنده رمان

    شرمنده یکم مشغله داشتم نتونستم پارت بعدی رو سرهم بندی کنم🌷🙏🏼

    ۲ سال پیش
  • فاطمه ❤️

    3

    گلبم اکلیلی شد 💖💖 داوین چه با احساس بچم😁💜💜💜 ممنون نازنین جان 🌟

    ۲ سال پیش
  • ملودی

    3

    چه خوب بود این قسمت😍کلی خندیدم😂مهرو چه واسِ خودش راحتهههههه😂آفرین دخترم یه وقتا هم بیخیالِ عالم باش👌داوین هم که درهمه حال تیکه رو بندازه حتی وقتی که قلبش بامهروعه😍😂 مرسی نازنین گُلی❤️🤗

    ۲ سال پیش
  • ??

    3

    خیلی خیلی عالیبود ولی کوتاه

    ۲ سال پیش
  • م.ر

    2

    داوین خان چه شیطونه

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️