تلالو هور به قلم نازنین هاشمی نسب
پارت هشتاد و هفتم :
بعد از نیمساعت ماندن کنار آرامگاه دانیال، با اینکه حوصلهی هیچ کاری را نداشتم اما بهاجبار بهسمت شرکت رهسپار شدم.
آنقدر ذهنم آشفته بود که نمیتوانستم روی چیزی تمرکز کنم حتی در رانندگی!
این ترافیکهای لعنتی هم آدم را از رانندگی پشیمان میکرد، اگر پیاده بهسمت شرکت میرفتم بیشک زودتر میرسیدم.
آسمان دمدمی مزاج بالای سرم نیز، گاهاً آفتابی میشد و گاهی هم اَبری، هم
مطالعهی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۶۶۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
مهتاب
7داوین هم آدم باحالیه ها ... 😁 عشقش هم خیلی قشنگه ... 😍 تو هم خیلی قشنگی نازنین جان 😉 💛
۲ سال پیشنشمین
1عالی خسته نباشی عزیزم
۲ سال پیشر
2وااااااااای چرا تموم شد من منتظر پاشا بودم
۲ سال پیش
نازنین هاشمی نسب | نویسنده رمان
شرمنده یکم مشغله داشتم نتونستم پارت بعدی رو سرهم بندی کنم🌷🙏🏼
۲ سال پیشفاطمه ❤️
3گلبم اکلیلی شد 💖💖 داوین چه با احساس بچم😁💜💜💜 ممنون نازنین جان 🌟
۲ سال پیشملودی
3چه خوب بود این قسمت😍کلی خندیدم😂مهرو چه واسِ خودش راحتهههههه😂آفرین دخترم یه وقتا هم بیخیالِ عالم باش👌داوین هم که درهمه حال تیکه رو بندازه حتی وقتی که قلبش بامهروعه😍😂 مرسی نازنین گُلی❤️🤗
۲ سال پیش??
3خیلی خیلی عالیبود ولی کوتاه
۲ سال پیشم.ر
2داوین خان چه شیطونه
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

Aa
0👏👏👌🪻