پارت دویست و چهل و دوم :



از یک جایی به بعد زندگی آدم روی دور تند می‌رود. روزها کشدار و شب‌ها طولانی می‌شوند. از یک جایی به بعد آدم باید باور کند که ساعت‌ها هم می‌توانند لاک پشت وار حرکت کنند. حالا این منم که در فرودگاه استانبول کنار پدر نشسته‌ام و منتظر آمدن راننده برای رفتن به خانه پدر هستم.

حالا باید تا آخر عمر آرزوی رفتن به عمارت را به گور ببرم.

- محمد جان؟

با نگاهی که در آن Ø

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۳۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • آسمان

    1

    فرمانده هنوز زنده س ؟؟؟؟

    ۲ سال پیش
  • محبوبه لطیفی | نویسنده رمان

    هست

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️