پارت دویست و بیست :


روی میز ناهار خوری می‌نشینم. بنظرم چقدر برگشت مادر طولانی شده است. تلفن خانه زنگ می‌خورد. از آنجاییکه من اجازه جواب دادن به تلفن را ندارم، بیخیال جواب دادن می‌شوم. تلفن برای بار دوم و سوم هم زنگ می‌خورد. خبری از محمد نیست. انگار نه انگار که تا چند دقیقه قبل در حال صحبت با من بود. زیر گاز را خاموش می‌کنم و از آشپزخانه خارج می‌شوم.

تلفن مجدد به صدا در می‌آید و این بار محمد است

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۴۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • آسمان

    0

    عزیز دلم 😔 خدا قوت بانو 🙏

    ۲ سال پیش
  • محبوبه لطیفی | نویسنده رمان

    سلامت باشی

    ۲ سال پیش
  • فاطمه

    1

    الهی دلم به حال دو تاشون میسوزه .. دست مادر ماهی درد نکنه که باعث شد این دو تا با هم حرف بزنن

    ۲ سال پیش
  • محبوبه لطیفی | نویسنده رمان

    خدانکنه

    ۲ سال پیش
  • حنانه

    1

    از رفتار ماهی خیلی راضیم😁

    ۲ سال پیش
  • محبوبه لطیفی | نویسنده رمان

    عزیزم

    ۲ سال پیش
  • هانا

    1

    خیلی خوبه کاش هم ماهی هم محمد زودتر ب آرامش برسن در کنار هم رنگ خوشبختی بچشن

    ۲ سال پیش
  • محبوبه لطیفی | نویسنده رمان

    کاش

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️