پارت دویست و پانزده :


محمد سینی شربت را از دستم می‌گیرد. سرم را پایین می‌اندازم. دلم نمی‌خواهد نگاهش کنم.

- چرا مثله تموم زن‌ها داد نمی‌زنی؟ چرا حالا که وقت مناسبیه برای حرف زدن، گلایه نمی‌کنی؟ چرا طوری رفتار می‌کنی که انگار نه انگار که ما یه روزگاری زن و...

میان حرف محمد می‌پرم و حرفش را قطع می‌کنم.

- حرفی وجود نداره که منتظر شنیدنش باشین. با اجازه!

محمد مهلت هیچ حرکتی

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۴۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️