پارت دویست و هفتم :


احمد با مهربانی می‌گوید:

- همین که محمد اینجاست یعنی من خوشبختی عالم رو دارم. برام مهم نیست بگن نتونسته پرونده رو حل کنه. نمی‌دونید چه حالی شدم وقتی اولین بار محمد رو در لباس ارتش بعث دیدم.

هنوز به خاطر دارم که اولین دیدار من و احمد چقدر با تنش بود. احمد با ناراحتی نگاهم می‌کرد و من تمام سعیم این بود که احمد برای همیشه از من ناامید شود.

- ببین احمد جان، اگه دنبØ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۴۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • شکوفه

    2

    باز کوتاه باز نخونده تموم شد از دست تو لطیفی جااااان قلبم و شکستی

    ۲ سال پیش
  • محبوبه لطیفی | نویسنده رمان

    عزیزم

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️