پارت سی و نهم :
***
آن روز از سال، خنک‌ترین و دلچسب‌ترین روز بهار بود. گل‌های نوشکفته چنان دلبرانه عطر خود را در فضا می‌پراکندند که هر رهگذری سرمست و شاداب از آن بوی خوش جان دوباره می‌گرفت.
دریا روبه‌روی عماد که با شوق نگاهش می‌کرد ایستاده‌بود و با چشمانی گریزان و قلبی پر تب و تاب، پر شالش را به بازی گرفته‌بود.
صدایش را شنید که لطیف و ماهرانه کلمات را به زبان می‌آورد:
- می‌دونی که همه
لطفا صبر کنید...
Zahra
1مرسی خیلی داستان رمان خاص وجذابه باریکلا 👏👏👏